URANIA — Postępy Astronomii o n l i n e
archiwum
U-PA 2/2006
 W numerze:
cały artykuł· Pionierskie lata astronomii w Toruniu
Andrzej Woszczyk
cały artykuł· Aktywność magnetyczna Słońca
Paweł Rudawy
· Towarzyskie planetoidy
Agnieszka Kryszczyńska
w kolorze:
· Obserwatorium astronomiczne
  w Piwnicach pod Toruniem
· Aktywność magnetyczna słońca
· Superbańka N44
· Galeria Uranii
rozmaitości:
· Nowe oblicze Urana
· Słowo o Charonie
· Jak zimny jest Pluton
· Nowa planeta w Pannie
· Gwiazdy, które nie powinny istnieć
· Stardust powrócił
· Ciemna galaktyka
· Nowe Horyzonty
· Halo
Powrót króla
galeria obiektów NGC:
· NGC 3242, NGC 3344, NGC 3384
astronomia w szkole:
· Gwiazdy neutronowe
kalendarz astronomiczny 2006:
· cały artykułMaj – czerwiec
poradnik obserwatora:
· cały artykułInteresujące obiekty: Pegaz,
  Perseusz
recenzje:
· Michał Heller, Granice Kosmosu
  i kosmologii
astronomia i muzyka: cały artykuł
· Kosmos Konrada K.
relaks z Uranią:
· Krzyżówka
ciekawe strony internetowe
 Na okładce:
duża wersja okładki
Na pierwszej stronie okładki panorama pawilonów Obserwatorium Astronomicznego w Piwnicach. Na pierwszym planie zbudowany w latach 1961–1962 pawilon teleskopu Schmidta - Cassegraina, największego teleskopu optycznego w Polsce.
   Na ostatniej stronie okładki teleskop Schmidta-Cassegraina ze spektrografem kanadyjskim zamontowanym w ognisku Cassegraina na krańcach wideł teleskopu.

Na rozkładówce

Superbańka N44 — mgławica emisyjna w Wielkim Obłoku Magellana. Środkowa, pusta przestrzeń ma rozmiar ok. 250 lat światła. Astronomowie myśleli, że wiatry wiejące z masywnych gwiazd znajdujących się wewnątrz „jamy” rozepchnęły świecące gazy, ale okazało się, że to tłumaczenie nie jest zgodne z pomiarami prędkości wiatrów. Innym tłumaczeniem jest, że stare otoczki gwiazd nowych wyrzeźbiły te niezwykłe jamy. Niedawno odkryto niespodziewanie umykający z N44 gorący gaz świecący w promieniowaniu X. Prezentowany obraz został uzyskany 8-m teleskopem Gemini na Cerro Pachon (Chile) w trzech barwach i komputerowo wyostrzony.

Szanowni i Drodzy Czytelnicy,

Prenumeratorów naszego czasopisma spotyka w tym miesiącu nagroda — wszyscy otrzymują dwa zeszyty „Uranii–Postępów Astronomii”. Jeden, to regularny zeszyt noszący datę marzec-kwiecień 2006 r., a drugi to bonus — specjalne wydanie „Uranii”. Zawiera ono referaty wygłoszone na angielskojęzycznych sesjach w czasie Zjazdu Polskiego Towarzystwa Astronomicznego we wrześniu 2005 r. we Wrocławiu. Skupiają się one wokół dwóch zagadnień: gwiazd pulsujących (w tym astrosejsmologii) i fizyki Słońca. Autorzy są znakomitymi specjalistami tych dziedzin, a całość stanowi doskonały obraz problemów współczesnych astronomii w tych tematach. Komitet Organizacyjny Zjazdu znalazł pieniądze na wydanie materiałów zjazdowych i zrobienie prezentu naszym najwierniejszym Czytelnikom, za co jesteśmy mu bardzo wdzięczni.

Nasz zwykły, polskojęzyczny nr 2 (722) otwiera, kreślone piórem niżej podpisanego, wspomnienie pionierskich lat astronomii w Toruniu, rodzącej się wraz z powstaniem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Uniwersytet ten świętował w 2005 r. swoje 60-lecie. Uznaliśmy, że wypada też przypomnieć z tej okazji, jak to się narodził i rósł toruński ośrodek astronomiczny, który dzisiaj nosi miano Centrum Astronomii UMK. Następnie naszą uwagę kierujemy na najważniejszy obiekt nieba — Słońce. O badaniu naszej dziennej gwiazdy i procesach zachodzących w jej zewnętrznych warstwach opowiada heliofizyk Paweł Rudawy z Wrocławia. Analizuje głównie zjawiska zachodzące między polem magnetycznym a plazmą słoneczną. Oddziaływania te leżą u podstaw zjawisk tzw. aktywności słonecznej, które są pilnie obserwowane nie tylko przez profesjonalnych astronomów, ale też i przez tysiące miłośników astronomii. Zaskakującymi odkryciami ostatnich lat były księżyce planetoid. Najpierw sonda kosmiczna Galileo w drodze do Jowisza sfotografowała w 1993 r. asteroidę 243 Ida, ale dopiero po analizie wszystkich zdjęć, kilka miesięcy później, w 1994 r. stwierdzono, że planetka ta ma satelitę. Nazwano go Daktyl, bo w mitologii Daktyle były dziećmi Zeusa i nimfy Idy. Na odkrycie następnych księżyców planetoid nie trzeba było długo czekać. Odkrywano je z obserwacji kosmicznych i z obserwacji naziemnych. O tym, jak odkrywano, jak bada się takie układy i jakie „pożytki” czerpiemy z tych badań, pisze Agnieszka Kryszczyńska, astronom poznański, od lat zaangażowany w badania planetoid.

W Rozmaitościach dostarczamy Państwu wiele informacji o najnowszych odkryciach astronomicznych — niektóre z nich zmieniają istotnie naszą dotychczasową wiedzę o wybranych ciałach czy zjawiskach niebieskich. Radzimy zajrzeć też na strony internetowe naszego serwisu edukacyjnego ORION, by pogłębić podane tu informacje i zapoznać się z materiałami źródłowymi dotyczącymi opisywanych odkryć.

Jak zwykle mamy w tym numerze wszystkie tradycyjne działy „Uranii”. W Astronomii w szkole Juliusz Domański opowiada o gwiazdach neutronowych i różnych sposobach przybliżenia ich natury uczniom. Dariusz Graczyk prezentuje kolejne obiekty w Galerii galaktyk. Wiesław Skórzyński proponuje ciekawe obiekty do obserwacji w gwiazdozbiorach Pegaza i Perseusza, a Tomasz Ściężor przedstawia zjawiska astronomiczne, jakich spodziewać się możemy w maju i czerwcu.

Recenzja ciekawej książki, felieton muzyczny, krzyżówka i wskazanie ciekawych stron internetowych dopełniają treść tego zeszytu.

Życzę Państwu przyjemnej lektury

Andrzej Woszczyk
Toruń, w lutym 2006
© „Urania — Postępy Astronomii”
webmaster: Marek Gołębiewski