Zastosowanie nowych technik obserwacyjnych lub nowych technologii rejestracji promieniowania ciał niebieskich wiązało się zawsze z serią nowych, często nawet rewolucyjnych odkryć, które fundamentalnie zmieniały nasze rozumienie Wszechświata. Ostatnio obserwacje w podczerwieni odkrywają dla nas nowy świat. Są to obserwacje trudne i kosztowne, bo trzeba je wykonywać głównie z satelitów i stacji kosmicznych, a ponadto za pomocą odbiorników chłodzonych do temperatury prawie zera bezwzględnego. O tej dziedzinie obserwacji astronomicznych i ich rezultatach traktuje niniejszy artykuł. Gorąco polecam jego lekturę

Kilka tygodni temu wystartował do oddalonego od nas o 1,5 mln km w swą drogę do obszaru równowagi grawitacyjnej układu Ziemia-Słońce (tzw. punktu L2) wielki teleskop kosmiczny. Jego 3,5-m lustro będzie zbierać słabe promieniowane pochodzące od chłodnych obiektów Wszechświata, takich jak obłoki molekularne, dalekie bogate w pył galaktyki, rodzące się gwiazdy i planety itp., a odbiorniki, chłodzone prawie do zera absolutnego, będą rejestrować to promieniowanie w zakresie dalekiej podczerwieni. Na cześć odkrywcy promieniowania podczerwonego został nazwany imieniem „Herschel”. Autorzy opisują ten niezwykły teleskop i wskazują problemy, jakich rozwiązania oczekują astronomowie po kilkuletniej jego pracy. Warto śledzić tę najnowszą odyseję kosmiczną od samego początku

Droga Mleczna, czyli nasza Galaktyka, to miejsce w Kosmosie, gdzie znajduje się nasza dzienna gwiazda — Słońce, a wraz z nim Układ Planetarny, w skład którego wchodzi Ziemia i my, jej mieszkańcy. Jakie było rozumienie natury słabej poświaty na nocnym niebie, jaka była historia poznawania jej istoty i naszego miejsca w niej? Jak dzisiaj rozumiemy Drogę Mleczną, czym ona naprawdę jest? To pytania, na które daje odpowiedź niniejszy artykuł

Powszechnie znana definicja planety to twierdzenie, że jest ciałem niebieskim, które samo nie świeci, a widzimy je na niebie jako jasny obiekt, dlatego, że odbija promieniowanie słoneczne. Czy tak jest naprawdę? Nie! Są dziedziny długości fal, w których Ziemia i inne planety (te, które posiadają pole magnetyczne) świecą. Są nawet silnymi źródłami promieniowania radiowego. O naturze świecenia Ziemi traktuje ten ciekawy artykuł. Polecam Państwu jego lekturę

Od czasu odkrycia emisji maserowej rodnika hydroksylowego OH oraz wyjaśnienia natury tego promieniowania zaczęto zastanawiać się, jakie warunki powinny być spełnione, by możliwe było dostrzeżenie źródeł maserowych poza Galaktyką. Choć są to źródła bardzo słabe, współczesne techniki pozwalają na detekcję szczególnych maserów w odległych galaktykach. Są to megamasery

Wybuchy supernowych przekazują do ośrodka międzygwiazdowego olbrzymie ilości energii, a pozostałości po wybuchu mogą być obserwowane nawet przez kilkadziesiąt tysięcy lat. Produktem eksplozji może być gwiazda neutronowa. To wszystko wpływa na ewolucję Galaktyki. Obserwacje w zakresie promieniowania X i w dziedzinie radiowej są podstawą do konstruowania modelu SNe

U progu Międzynarodowego Roku Astronomii astronomowie europejscy ogłosili plany rozwoju astronomii w Europie na najbliższe 20–30 lat. Przewiduje się m.in. budowę teleskopu E-ELT o średnicy 42 m do badań w dziedzinie widzialnej i w podczerwieni, radioteleskopu SKA o powierzchni zbiorczej 1 km², radioteleskopu mikrofalowego ALMA i wielu innych instrumentów

Prawie 10 lat pracy kosztowało Autorów odkrycie największej struktury radiowej we Wszechświecie. W swoim artykule, krok po kroku, przybliżają nam kolejne etapy pracy, zwątpienia i nadzieje, aż do ostatecznego sukcesu. Przedstawiają też implikacje kosmologiczne swego odkrycia i dalsze plany badawcze