|
W roku 1962 Gell – Mann i niezależnie Neeman zauważyli, że można hadrony grupować w większe zbiory — tzw. supermultiplety tworzące singlety, oktety i dekuplety. Klasyfikacja taka na swym wczesnym etapie przypominała pierwsze próby klasyfikacji pierwiastków w tablicę Mendelejewa. Do supermultipletu wchodziły multiplety (mezonowe lub barionowe) o tym samym spinie i parzystości. Nanosząc odpowiednie grupy multipletów na wykres (Y vs. I3) uzyskano charakterystyczne regularne figury geometryczne. Poniżej przedstawiono przykłady takich supermultipletów.
1) oktet mezonów o spinie s = 0–:
2) oktet barionów o spinie s = (1/2)–:
prof. Jerzy Sikorski
|