|
Jak już wiemy, w tzw. modelu standardowym, elementarnych składników materii mamy trzy generacje, po dwa leptony i dwa kwarki w każdej z nich. Daje to nam razem 2 × 2 × 3 = 12 elementarnych składników (nie jest całkiem wykluczone — choć mało prawdopodobne — istnienie jeszcze czwartej generacji). Uwzględniając tzw. kolor kwarków (każdy kwark w trzech „kolorach”), dostajemy już 24 składniki i tyleż odpowiadających im anty–składników. Powstała więc u niektórych fizyków myśl o poszukiwaniu jakichś jeszcze prostszych i mniej licznych składowych, z których można by zbudować kwarki i leptony.
Na przełomie lat 70. i 80. pewną popularność zyskała sobie koncepcja wysunięta przez Michaela Shupe'a z Uniwersytetu Ilinois oraz Nathana Seiberga z Uniwersytetu Haim Harari (Izrael), dotycząca subkwarków — tzw. „rishonów” (słowo „rishon” z hebrajskiego znaczy najpierwotniejszy). Zakłada się w niej istnienie dwóch subkwarków oznaczanych literami T oraz V o spinie 1/2 oraz ładunkach elektrycznych odpowiednio +1/3 oraz 0 (oraz antysubkwarki  ,  o ładunkach –1/3 i 0.
Reguła konstrukcji leptonów i kwarków jest prosta — trzy subkwarki (lub trzy antysubkwarki) tworzą kwark lub lepton. Nie można jednak mieszać subkwarków z antysubkwarkami w jednej kombinacji. Zestawia to poniższa tabelka:
prof. Jerzy Sikorski
| 
