W roku 2006 wystąpią dwa zaćmienia Słońca: całkowite 29 marca oraz obrączkowe 22 września. Pierwsze z wymienionych zaćmień będzie można obserwować z niedalekiej Turcji, z Polski widoczne będzie jako zaćmienie częściowe. Warto wspomnieć, że jest to najbliżej naszego kraju zachodzące całkowite zaćmienie Słońca do 2026 r.! Dojdzie także do dwóch, widocznych w Polsce, zaćmień Księżyca: półcieniowego 14 marca i częściowego 7 września.
W 2006 r. kilkakrotnie dojdzie do zakryć znanej gromady otwartej Plejady przez Księżyc. Z Polski można będzie te zjawiska obserwować w dniach: 5 marca, 20 lipca, 12 września, 10 października, 6 listopada oraz 4 grudnia.
W 2006 roku do Słońca zbliży się 21 znanych komet, z których obserwacje jednej (73P/Schwassmann-Wachmann 3) będzie można wykonywać przez lornetki.
| Data | P [°] | B0 [°] | L0 [°] | |
| V | 1 | -24.17 | -4.19 | 94.64 |
| 3 | -23.81 | -3.99 | 68.21 | |
| 5 | -23.41 | -3.78 | 41.77 | |
| 7 | -22.99 | -3.57 | 15.33 | |
| 9 | -22.54 | -3.35 | 348.89 | |
| 11 | -22.06 | -3.13 | 322.44 | |
| 13 | -21.55 | -2.91 | 295.99 | |
| 15 | -21.02 | -2.69 | 269.54 | |
| 17 | -20.46 | -2.46 | 243.09 | |
| 19 | -19.88 | -2.23 | 216.64 | |
| 21 | -19.27 | -2.00 | 190.18 | |
| 23 | -18.63 | -1.76 | 163.72 | |
| 25 | -17.98 | -1.53 | 137.26 | |
| 27 | -17.30 | -1.29 | 110.80 | |
| 29 | -16.59 | -1.05 | 84.34 | |
| V | 31 | -15.87 | -0.81 | 57.87 |
| Dane dla obserwatorów Słońca (na 0h UT) |
||||
|
P — kąt odchylenia osi obrotu Słońca mierzony od północnego wierzchołka tarczy B0, L0 — heliograficzna szerokość i długość środka tarczy 8d03h50m — heliograficzna długość środka tarczy wynosi 0° |
||||
Wznosi się po ekliptyce nadal coraz wyżej ponad równik niebieski, w związku z czym dzień jest coraz dłuższy i w ciągu miesiąca przybywa go o ponad godzinę: w Warszawie 1 maja Słońce wschodzi o 3h06m, zachodzi o 18h01m, a 31 maja wschodzi o 2h22m, zachodzi o 18h46m.
Bezksiężycowe noce wystąpią pod koniec maja, gdyż kolejność faz Księżyca jest w tym miesiącu następująca: pierwsza kwadra 5d05h13m, pełnia 13d06h51m, ostatnia kwadra 20d09h20m oraz nów 27d05h26m. W apogeum Księżyc znajdzie się 7d06h45m a w perygeum 22d15h27m.
Pod koniec maja, wieczorem, tuż nad północno-zachodnim horyzontem pojawia się Merkury i w ostatnim dniu miesiąca, w godzinę po zachodzie Słońca, świeci już z jasnością -1m na wysokości prawie 4°.
Nad ranem, tuż nad wschodnim horyzontem, można próbować odnaleźć Wenus, utrzymującą się przez cały maj na prawie stałej wysokości równej jedynie 3° (na początku świtu cywilnego). Powoduje to, że pomimo dużej jasności planety, równej -4m, jej obserwacja jest dosyć trudna.
Rys. 1 Wenus i kometa 73P/Schwassmann-Wachmann nad wschodnim horyzontem (w Warszawie) w maju i czerwcu 2006 na początku świtu cywilnego (około godzinę przed wschodem Słońca).
Wieczorem, w gwiazdozbiorze Bliźniąt, można obserwować Marsa. Jasność planety wynosi zaledwie 1,6m, a przy średnicy jej tarczy mniejszej niż 5'', teleskopowa obserwacja jakichkolwiek szczegółów powierzchniowych jest praktycznie niemożliwa.
Jowisz widoczny jest przez całą noc w gwiazdozbiorze Wagi jako „gwiazda” -2,5m. Na początku miesiąca, w związku z przebywaniem w pobliżu opozycji, planeta osiąga największą w 2006 r. jasność -2,5m, przy średnicy tarczy 45'', co ułatwia teleskopowe obserwacje zmian zachodzących w układzie jej chmur oraz zjawisk w systemie księżyców galileuszowych.
Wieczorem, w gwiazdozbiorze Raka, zobaczymy Saturna świecącego z jasnością 0,3m.
Uran i Neptun przebywają na niebie w pobliżu Słońca i są niewidoczne.
Pluton widoczny jest całą noc w gwiazdozbiorze Węża, jednakże jego jasność wynosi jedynie 13,9m i do jego zaobserwowania niezbędny jest teleskop o średnicy zwierciadła przynajmniej 15 cm.
W maju możemy obserwować w pobliżu opozycji jasną planetoidę:
(1) Ceres, (jasność 8,8m). 1 V: 21h39,7m, -21°14'; 11 V: 21h49,4m, -21°05'; 21 V: 21h57,6m, -21°05'; 31 V: 22h04,2m, -21°16'.
Rys. 2 Trasa komety 73P/Schwassmann-Wachmann na tle gwiazd w maju 2006 (zaznaczone gwiazdy do 6m).
W maju możliwa będzie także obserwacja komety krótkookresowej 73P/Schwassmann-Wachmann. Na początku miesiąca kometa widoczna będzie przez całą noc praktycznie w zenicie, jednakże do połowy maja obniży się ona na tyle, że widoczna będzie już tylko nad ranem, a w ostatnich dniach miesiąca zniknie za horyzontem. W dniu 12 maja kometa 73P przejdzie w odległości jedynie 12 mln km od Ziemi, osiągając jasność aż 6,5m, przez co stanie się ona widoczna nawet przez niewielkie lornetki. Niewielka odległość od Ziemi sprawi, że w okresie tym kometa będzie pokonywać aż 6° dziennie na sferze niebieskiej.
73P/Schwassmann-Wachmann: 1 V: 16h46,0m, +32°08', 8,0m; 11 V: 20h09,1m, +29°29', 6,6m; 21 V: 23h28,2m, +5°22', 7,0m.
W dniach od 19 kwietnia do 28 maja promieniują meteory z roju eta Akwarydów (ETA), związanego z kometą Halley'a, we wstępującym węźle jej orbity (obserwowany był już w VII w. w Chinach). W roju tym obserwuje się jasne, szybkie meteory, pozostawiające bardzo długie ślady. Maksimum aktywności roju przypada w tym roku w dniu 6 maja o godzinie 6 UT. Radiant meteorów leży w gwiazdozbiorze Wodnika i ma współrzędne: α = 22,5h, δ = -1°. W porannych obserwacjach nie będzie już przeszkadzał Księżyc tuż po pierwszej kwadrze.
* * *
Momenty wszystkich zjawisk podane są w czasie uniwersalnym UT (Greenwich).
Aby otrzymać datę w obowiązującym w maju w Polsce „czasie letnim”, należy dodać 2 godziny.
Momenty złączeń planet z Księżycem podane są dla współrzędnych Warszawy. Dla każdego złączenia podano momenty największego zbliżenia obiektów na niebie. Podane są wszystkie złączenia, nie tylko widoczne w Polsce.
Współrzędne równikowe podane są dla Epoki 2000.0.
