Uściślenie niektórych stałych
astronomicznych

Decyzją XVI Kongresu Międzynarodowej Unii Astronomicznej (Grenoble 1976) uściślono niektóre stałe astronomiczne. Na wartość jednostki astronomicznej przyjęto 149 597 870 km, unieważniając tym samym wartość zaokrągloną (149 600 000 km), którą wprowadzono podczas XII Kongresu (Hamburg 1964). Odległość nowej jednostki astronomicznej światło przebywa w ciągu 499,004782 s, poruszając się w próżni z szybkością 299 792 548 m/s.

Według nowych ustaleń promień równikowy Ziemi wynosi 6 378,140 km, a spłaszczenie elipsoidy ziemskiej jest równe 1/298,257. Promienie pozostałych planet naszego układu są następujące: Merkury — 2 439 km, Wenus — 6052 km, Mars — 3397,2 km, Jowisz — 71398 km, Saturn — 60 000 km, Uran — 25 400, Neptun — 24 300 km, Pluton — 2 500 km. W nowym systemie masa Księżyca stanowi 0,01230002 lub 1/81,30068 masy Ziemi. Od układu Ziemia-Księżyc masa Słońca jest większa 328900,5 raza, a stosunek jego masy do mas pozostałych planet łącznie z ich księżycami (o ile takowe posiadają) przedstawia się następująco: Merkury — 6 023 600, Wenus — 408 523,5, Mars — 3 098 710, Jowisz — 1 047,355, Saturn — 3 498,5, Uran — 22 869, Neptun — 19 314, Pluton — 3 000 000.

Dokładnie wyznaczono również stosunki mas największych księżyców Układu Słonecznego do mas ich macierzystych planet. Odpowiednie wartości dla mas galileuszowych księżyców Jowisza są następujące (za jednostkę przyjęto 10^–5 masy globu jowiszowego): Io — 4,70, Europa — 2,56, Ganimedes — 7,84, Kallisto — 5,6. Natomiast masa Tytana wynosi 0,000241 masy Saturna, a masa Trytona — 0,002 masy Neptuna.

Wg Sky and Telescope, 52, 6, 419 (1976).