Luty 1982 r.

Słońce

Z dnia na dzień świeci w południe coraz wyżej nad horyzontem, wznosząc się po ekliptyce w kierunku punktu równonocy wiosennej. W związku z tym w ciągu miesiąca dnia przybywa prawie o godzinę i trzy kwadranse: w Warszawie 1 lutego Słonce wschodzi o 7^h18^m, zachodzi o 16^h23^m, a 28 lutego wschodzi o 6^h25^m, zachodzi o 17^h13^m. W lutym Słońce wstępuje w znak Ryb.

Dane dla obserwatorów Słońca (na 13^h czasu środk.-europ.)

Data 1982	P	B0	L0	Data 1982	P	B0	L0
II 1	-12.°28	-6.°06	322.°11	II 17	-18.°16	-6.°93	111.°44
3	-13.09	-6.20	295.78	19	-18.80	-7.00	85.10
5	-13.88	-6.33	269.44	21	-19.40	-7.06	58.76
7	-14.64	-6.45	243.11	23	-20.00	-7.12	32.42
9	- 15.38	-6.56	216.78	25	-20.56	-7.16	6.08
11	-16.11	-6.66	190.44	27	-21.10	-7.20	339.74
13	-16.82	-6.76	164.10	III 1	-21.62	-7.22	313.39
15	-17.50	-6.85	137.77	3	-22.10	-7.24	287.04

P — kąt odchylenia osi obrotu Słońca mierzony od północnego wierzchołka tarczy; B₀, L₀ — heliograficzna szerokość i długość środka tarczy.
26^d0^h4^m — momenty, kiedy heliograficzna długość środka tarczy wynosi 0°.

Księżyc

Bezksiężycowe noce będziemy mieli w drugiej połowie miesiąca, bowiem kolejność faz Księżyca jest w lutym następująca: pierwsza kwadra 1^d15^h, pełnia 8^d9^h, ostatnia kwadra 15^d21^h i nów 23^d22^h. W perygeum Księżyc znajdzie się 5, a w apogeum 17 lutego.

Planety i planetoidy

Rankiem nad wschodnim horyzontem możemy obserwować Wenus i Merkurego, obie planety dobrze widoczne zwłaszcza w drugiej połowie miesiąca; Merkury świeci jak gwiazdka +0.5 wielkości, natomiast Wenus błyszczy pięknym blaskiem jako Gwiazda Poranna -4.3 wielkości. Pozostałe trzy jasne planety widoczne są w drugiej połowie nocy w tej samej okolicy nieba na pograniczu gwiazdozbiorów Wagi i Panny: Mars jako czerwona gwiazda około zerowej wielkości, Jowisz jako jasna gwiazda -1.8 wielkości, a najsłabszy Saturn jako żółtawa gwiazda +0.7 wielkości. Uran, Neptun i Pluton są praktycznie niewidoczne.

*            *
*

1^d

O 5^h dolne złączenie Merkurego ze Słońcem. O 6^h Saturn nieruchomy w rektascensji.

10^d15^h

Wenus nieruchoma w rektascensji.

12^h

O 17^h Mars w złączeniu z Księżycem w odl. 2°, a o 23^h Saturn w złączeniu z Księżycem w odl. 3°. Także o 23^h Merkury nieruchomy w rektascensji.

14^d10^h

Złączenie Jowisza z Księżycem w odl. 4°.

16^d11^h

Uran w złączeniu z Księżycem w odl. 4°.

18^d10^h

Złączenie Neptuna z Księżycem w odl. 1°.

19^d0^h35^m

Słońce wstępuje w znak Ryb, jego długość ekliptyczna wynosi 330°.

20^d17^h

Złączenie Wenus z Księżycem w odl. 7°.

21^d

O 6^h Mars nieruchomy w rektascensji (zmienia kierunek swego pozornego ruchu wśród gwiazd). O 16^h Merkury w złączeniu z Księżycem w odl. 2°.

24^d2^h

Jowisz nieruchomy w rektascensji.

25^d2^h

Wenus osiąga maksimum swego blasku w tym okresie widoczności (świeci jak gwiazda -4.3 wielkości).

26^d12^h

Merkury w największym zachodnim odchyleniu od Słońca; kąt tego odchylenia wynosi 27°.

Momenty wszystkich zjawisk podane są w czasie środkowo-europejskim.