Międzynarodowa Unia Astronomiczna nadała planetoidzie nr 2225 nazwę: SERKOWSKI. Uczczono w ten sposób pamięć i zasługi przedwcześnie zmarłego wybitnego astrofizyka Krzysztofa Serkowskiego (1930–81), docenta Uniwersytetu Warszawskiego, astronoma obserwatoriów Lovella (USA) i Mt. Stromlo (Australia), wreszcie profesora w Lunar and Planetary Laboratory Uniwersytetu Arizońskiego w Tucson (USA). Był On międzynarodowym autorytetem w dziedzinie pomiarów polaryzacji światła gwiazd; uniwersalna zależność polaryzacji międzygwiazdowej od długości fali nazywana jest dziś „prawem Serkowskiego”; z Jego nazwiskiem wiąże się odkrycie liniowej i kołowej polaryzacji światła wielu typów gwiazd zmiennych. W ostatnich latach życia, mimo postępów ciężkiej, nieuleczalnej choroby, z pasją i energią, pracował On nad zaprojektowaniem i budową aparatury do pomiarów prędkości radialnych z dokładnością rzędu metrów na sek., stwarzającą szansę odkrycia układów planetarnych wokół gwiazd.
wersja pdf
| ROK LV | MAJ 1984 | Nr 5 |
Pierwsza strona okładki: Zdjęcie komety Kohoutka (1973 XII) wykonane 11 stycznia 1974 roku za pomocą 42 cm teleskopu Schmidta na Mt Lemmon w Arizonie (USA). Jasna smuga przecinająca warkocz komety jest obrazem sztucznego satelity przypadkowo zarejestrowanym na kliszy;
Druga strona okładki: Zdjęcie komety Arenda-Rolanda (1957 III) wykonane 30 kwietnia 1957 roku za pomocą 120 cm teleskopu Schmidta na Mt Palomar w Kalifornii (USA).
Trzecia strona okładki: Zdjęcie komety Mrkosa (1957 V) wykonane 22 sierpnia 1957 roku za pomocą 120 cm teleskopu Schmidta na Mt Palomar w Kalifornii (USA).
Czwarta strona okładki: Rysunek z francuskiego czasopisma L'illustration ukazujący alegorycznie kometę z 1811 roku; ukazał się on 21 marca 1857 roku w związku z zapowiedzianym przez astrologów na 13 czerwca 1857 roku „końcem świata”, który miał nastąpić w wyniku zderzenia Ziemi z kometą; żadnej komety wtedy nie zaobserwowano.