URANIA — Postępy Astronomii o n l i n e
archiwum Uranii
Urania - Archiwum on-line Urania 6/1983
 Rocznik 1983:
 Linki sponsorowane:
KALENDARZYK ASTRONOMICZNY

Lipiec 1983 r.

Opracował G. Sitarski

Słońce

W lipcu Słońce wstępuje w znak Lwa i wędruje po ekliptyce w kierunku równika niebieskiego. W związku z tym dni są już coraz krótsze, o czym świadczą momenty wschodów i zachodów Słońca w Warszawie podane dla kilku dat: 1d wsch. 4hl8m zach. 21h1m; 11d wsch. 4h27m zach. 20h55m; 21d wsch. 4h39m, zach. 20h44m; 31d wsch. 4h54m, zach. 20h30m

Dane dla obserwatorów Słońca (na 14h czasu wsch.-europ.)

Data
1984
PB0L0Data
1984
PB0L0
VII 1-2.°73+2.°903.°96VII 17+4.°48+4.°54152.°21
  3-1.82+3.12337.48  19+5.36+4.72125.74
  5-0.92+3.32311.02  21+6.22+4.9099.28
  7-0.00+3.54284.54  23+7.08+5.0872.82
  9+0.90+3.75258.08  25+7.93+5.2546.36
 11+1.80+3.95231.60  27+8.76+5.4119.90
 13+2.70+4.15205.14  29+9.58+5.57353.45
 15+3.59+4.35178.68  31+10.40+5.72327.00

P — kąt odchylenia osi obrotu Słońca mierzony od północnego wierzchołka tarczy;
B0, L0 — heliograficzna szerokość i długość środka tarczy.
1d21h12m i 29d2h0m — heliograficzna długość środka tarczy wynosi 0°.

Księżyc

Bezksiężycowe noce będziemy mieli w pierwszej połowie miesiąca, bowiem kolejność faz Księżyca jest w lipcu następująca: ostatnia kwadra 3d14h, nów 10d14h, pierwsza kwadra 11d5h i pełnia 25d1h. w perygeum Księżyc znajdzie się 11, a w apogeum 26 lipca.

Planety i planetoidy

Wieczorem, coraz niżej nad zachodnim horyzontem błyszczy Wenus jako gwiazda -4.2 wielkości. Mars wschodzi nad ranem i pod koniec miesiąca możemy próbować odnaleźć go nisko nad wschodnim horyzontem jako gwiazdę +2 wielkości. W pierwszej połowie nocy możemy obserwować Jowisza i Saturna. Jowisz świeci dość nisko nad horyzontem jak gwiazda -2 wielkości na granicy gwiazdozbiorów Skorpiona i Wagi, a Saturn znacznie słabszy, bo +0.9 wielkości, ale wyżej nad horyzontem w gwiazdozbiorze Panny. Uran 6 wielkości gwiazdowej przebywa w tej samej okolicy nieba co Jowisz, Neptun 8 wielk. gwiazd. na granicy gwiazdozbiorów Strzelca i Wężownika, a Pluton w gwiazdozbiorze Panny, ale dostępny jest tylko przez duże instrumenty (14 wielkości gwiazd.). Merkury jest praktycznie niewidoczny (przebywa na niebie zbyt blisko Słońca). Z czterech największych planetoid widoczna jest Pallas w gwiazdozbiorze Herkulesa 9.5 wielk. gwiazd. Podajemy jej współrzędne równikowe dla kilku dat: czerwiec 30d rekt. 18h52.m5 dekl. +22°41', lipiec 10d rekt. 18h44.m2, dekl. +22°10', 20d rekt. 18h36.m4, dekl. +21°13', 30d rekt. 18h29.m6, dekl. +19°51'.

Meteory

W drugiej połowie lipca promieniują delta Akwarydy (maksimum 28 lipca), meteory z roju o podwójnym radiancie w gwiazdozborze Wodnika: rekt. 22h36m, dekl. -17° i 0°. Warunki obserwacji nie są w tym roku zbyt dobre.

*            *
*

2d15h
Saturn nieruchomy w rektascensji, zmienia kierunek swego pozornego ruchu wśród gwiazd.
4d
Księżyc 1 zbliża się do brzegu tarczy Jowisza. O 23h32m obserwujemy początek zakrycia tego księżyca przez tarczę planety.
5d
Księżyc 3 Jowisza ukryty jest za tarczą planety, natomiast księżyc 1 przechodzi na tle tarczy; od 21h42m na tarczy planety widoczny jest cień tego księżyca. Około 23h niemal w tym samym czasie po obydwu stronach tarczy Jowisza pojawiają się jego dwa niewidoczne dotychczas księżyce; o 23h1m księżyc 1 kończy przejście na tle tarczy, a o 23h2m nastąpi koniec zakrycia księżyca 3. Cień księżyca 1 widoczny jest na tarczy planety do 23h53m.
6d12h
Ziemia znajdzie się najdalej od Słońca na swej okołosłonecznej orbicie (w odl. 152 mln km).
8d8h
Planetoida Pallas w przeciwstawieniu ze Słońcem względem Ziemi. Wieczorem księżyc 2 wraz ze swym cieniem przechodzi na tle tarczy Jowisza. Obserwujemy koniec przejścia: księżyca 2 o 21h50m, a jego cienia o 23h38m.
9d18h
Górne złączenie Merkurego ze Słońcem.
10d1h
Wenus w złączeniu z Regulusem (w odl. 0.°7), gwiazdą pierwszej wielkości w gwiazdozbiorze Lwa.
12d
Księżyc 1 i jego cień przechodzą na tle tarczy Jowisza. Obserwujemy początek przejścia: księżyca o 22h40m, a jego cienia o 23h37m. Księżyc 3 zbliża się w tym czasie do brzegu tarczy planety, ale początek jego zakrycia nastąpi kwadrans po północy.
13d
O 10h Wenus w złączeniu z Księżycem w odl. 6°. Wieczorem księżyc 1 ukryty jest za tarczą i w cieniu planety. O 22h56m obserwujemy koniec zaćmienia tego księżyca (pojawi się on blisko prawego brzegu tarczy, patrząc przez lunetę odwracającą).
14d10h
Pluton nieruchomy w rektascensji.
15d
Księżyc 2 i jego cień przechodzą na tle tarczy Jowisza. Obserwujemy początek przejścia: księżyca 2 o 21h52m, jego cienia o 23h52m.
17d11h
Saturn w złączeniu z Księżycem w odl. 2°.
19d17h
Wenus osiąga maksimum swego blasku w tym okresie widoczności. Wieczorem nisko nad zachodnim horyzontem świeci jak gwiazda -4.2 wielkości.
20d
O 1h Jowisz w złączeniu z Księżycem w odl. 1.°4. O 9h Uran również w złączeniu z Księżycem w odl. 1.°7. Od 21h26m do 24h51m księżyc 1 Jowisza ukryty jest za tarczą, a potem w cieniu planety.
21d
Do 22h11m na tarczy Jowisza widoczny jest cień jego 1 księżyca.
22d4h
Neptun w złączeniu z Księżycem w odl. 1.°5.
23d12h
Słońce wstępuje w znak Lwa, jego długość ekliptyczna wynosi wówczas 120°. Wieczorem obserwujemy na tarczy Jowisza wędrówkę cienia księżyca 3, który sam ukończył swoje przejście już dwie godziny wcześniej. Cień księżyca 3 widoczny jest na tarczy Jowisza od 22h14m do 24h38m.
24d
Księżyc 2 ukryty jest za tarczą Jowisza, a potem w cieniu planety aż da 23h59m, kiedy to nastąpi koniec zaćmienia tego księżyca.
27d
Księżyc 1 zbliża się do brzegu tarczy Jowisza, ale początek jego zakrycia nastąpi dopiero o 23h26m.
28d
Obserwujemy koniec wędrówki księżyca 1 i jego cienia na tle tarczy Jowisza: księżyc kończy przejście o 22h57m, a jego cień o 24h6m.
29d15h
Jowisz nieruchomy w rektascensji.
30d
Księżyc 3 przechodzi na tle tarczy Jowisza i jest niewidoczny do 23h50m.
31d
O 21h48m księżyc 2 skryje się za brzegiem tarczy Jowisza i nie będzie widoczny aż do 24h12m, kiedy to pojawi się tylko na chwilę, by zniknąć znów w cieniu planety (początek zaćmienia).

Momenty wszystkich zjawisk podane są w czasie wschodnio-europejskim, czasie letnim w Polsce.

(Źródło: „Urania” nr 5/1984)
   wstecz   


© „Urania — Postępy Astronomii”
webmaster: Marek Gołębiewski