Znamy już okresy rotacji ponad 300 planetoid. Jedne z nich wirują bardzo szybko, inne bardzo wolno. Na przykład okres rotacji planetoidy Laetitia wynosi 2,2 godziny, (1620) Geographos — 5,2 godziny, (1) Ceres — 9,1 godziny, (654) Zelinda — 31,9 godziny, (393) Lampetia — 38,7 godziny, (128) Nemesis — 39,0 godzin, (709) Fringilla — 52,4 godziny, a (182) Elsa — aż 80,0 godzin. Ta ostatnia krótko jednak „dzierżyła” rekord (okres jej rotacji wyznaczono w roku 1980), gdyż obecnie należy on do planetoidy (1689) Floris-Jan, dokonującej obrotu wokół swej osi w ciągu 145,0 godzin (6,042 dnia). Wyznaczyli go astronom austriacki H. J. Schober ze swym belgijskim kolegą J. Surdejem na podstawie pomiarów fotometrycznych, których dokonana za pomocą teleskopów o średnicach 0,6, 0,9 i 0,5 m w obserwatoriach Cerro Tololo i La Silla (Chile). Jasność planetoidy, mającej 9–27 km średnicy, zmieniała się w granicach od 13,50 do 14,00 wielkości gwiazdowej.
Schober i Surdej stwierdzili ponadto, że najmniejsze planetoidy nie muszą wcale wirować najszybciej. Jest raczej odwrotnie, bo czas rotacji planetoid o średnicach większych niż 200 km z reguły waha się od 8 do 29 godzin. Tymczasem planetoidy o średnicach mniejszych od 100 km nie mają krótszych okresów rotacji niż 50 godzin.
Wg ESO Messenger 1982, No. 29